Democratisch Confederalisme in Rojava
NOVEMBER 2016 [15]


“Alle kantons in de autonome regio’s zijn gebaseerd op het principe van lokaal zelfbestuur. De kantons kunnen vrij hun vertegenwoordigers en vertegenwoordigende lichamen kiezen" ........ "De autonome regio’s vormen een integraal deel van Syrië. Het is een model voor een toekomstig gedecentraliseerd systeem van federale regering in Syrië” [Artikel 8 en 12 uit 'Het sociaal contract van de Rojava-kantons in Syrië’]


WOORD VOORAF
Door Roger Jacobs

Net voor het afsluiten van mijn schrijven voor dit themanummer kreeg ik een recent boek van twee jonge Arabische Syriërs (zelf voorstanders van de radenorganisatie) in handen waarin de volgende passage staat waarin ik me herken: In Rojava wordt de revolutionaire energie gekanaliseerd, gecontroleerd en soms onderdrukt door een autoritaire partij. Nochtans is het experiment op Koerdische nationale schaal ongetwijfeld een succes. De Koerden hebben hun eigen politie en rechtbanken; het Koerdisch wordt de voertaal in de scholen. Het is te hopen dat de kloof tussen de vooruitstrevende en achterlijke elementen van het PYD-programma in de toekomst gedicht zal worden. ........".

HET VERRASSENDE UIT-DE-KAST-KOMEN VAN DE KOERDEN IN SYRIË
Door Roger Jacobs

Het meest waarschijnlijke derde scenario is, dat Rojava een soort autonomie verwerft binnen een toekomstig federaal georganiseerd Syrië waarbinnen niet alleen de Koerden maar ook andere minderheidsvolkeren en minderheidsreligies ieder hun identiteit in onderlinge vreedzaam samenleven kunnen ontwikkelen. Interessante maar bescheiden aanzetten tot zo’n nieuw Syrië worden nu reeds gegeven in het huidige Rojava.


ZELFBESTUUR IN ROJAVA
Door Roger Jacobs

Ik heb wel de indruk dat er vroeger sprake was van een intensievere interactie tussen de raden (de ‘politiek’) en de in de steiger staande coöperatieve sector met het oog op de noodzakelijke lokale zelfvoorziening en ecologische duurzaamheid. Is er sprake van een meer liberale economische politiek om de ondernemingsgeest onder de bevolking aan te wakkeren? Het moet een punt van waakzaamheid zijn om de coöperatieve arbeid door inhoud en organisatie dusdanig aantrekkelijk te maken dat het winstmotief (‘profit’) ondergeschikt blijft  aan de belangen van ‘people & planet’. De synergie tussen een gedecentraliseerde participatieve economie en het gemeentelijke zelfbestuur komt zowel de welvaart, de inspraak als de ecologische veerkracht van de betrokken gemeenschap ten goede..


VOORBIJ STAAT, MACHT EN GEWELD De zelfkritiek van Abdullah Öcalan
Door Johny Lenaerts


Klaar en duidelijk stelt Öcalan: We hebben een nieuwe definitie van maatschappijverandering nodig waarin staat, macht en oorlog niet centraal staan. Omdat macht en oorlog zowel de basis van het kapitalisme als de tot nog toe laatste klassenmaatschappij betekenen, moet een partij die de opheffing van het kapitalisme nastreeft, ook macht en oorlog als basis van de maatschappij uitsluiten. Dat is alleen mogelijk indien de communale levenswijze en de democratische kern van de maatschappij als uitgangspunt voor de transformatie in een democratische, vrije en egalitaire maatschappij genomen worden.


RADICALISERING VAN DE DEMOCRATIE: Macht, politiek, het volk en de PKK
Door Jaap Jongerden


Democratische autonomie en democratisch confederalisme hebben het vermogen om fundamentele problemen van de vertegenwoordigende democratie, namelijk de scheiding van volk en macht, de scheiding van mensen van elkaar en de scheiding van politiek en macht aan te pakken. Ik heb dit potentieel onderzocht, onder meer verwijzend naar het werk van Antonio Negri en Michael Hardt, Hannah Arendt en Zygmunt Bauman. Ik heb ook aangegeven dat denken en werken volgens het idee van democratische autonomie en democratisch confederalisme samengaat met een herbezinning op progressieve politiek. Het gaat niet om een of/of keuze tussen terugtocht en engagement; het is een keuze voor transductie, het zich verbinden met bestaande gevechten, terwijl je beweegt in de richting van wat nog niet is gerealiseerd door het op te voeren.



MURRAY BOOKCHIN EN HET KOERDISCH VERZET
Door Joris Leverink

Uiteindelijk is de beste manier om de strijd van de Koerden, de Zapatistas en vele andere revolutionaire bewegingen en initiatieven die over de hele wereld opgekomen zijn te steunen, te luisteren naar hun verhalen, te leren van hun ervaringen en in hun voetstappen te treden. Een confederatie van zichzelf organiserende gemeentes die de nationale, etnisch en religieuze grenzen overschrijdt, is het beste bolwerk tegen de altijd oprukkende imperialistische machten en kapitalistische krachten. In de strijd om dit doel te bereiken zijn er ergere voorbeelden om te volgen dan de ideeën van Murray Bookchin en de praktijk van libertair gemeentelijk zelfbestuur.