De New
England Town Meeting
AUGUSTUS
2011
[12]
The New England Town Meeting
is een vorm van gemeentelijke directe democratie (Volksvergadering-democratie)
die in het Noordoosten van de Verenigde Staten in de 17e eeuw is ontstaan
en tot op de dag van vandaag voortbestaat.
EEN
KORTE GESCHIEDENIS VAN HET ONTSTAAN VAN DE TOWN MEETING IN NEW ENGLAND: een
evolutionair proces?
Door Joop
Sporken
“De
Folkmoots waren informele bijeenkomsten van vrije mannen. Deze mannen
moesten lid zijn van een toegestane kerk. Alle zaken die het welzijn van de
stad aangingen, werden in de Folkmoot bediscussieerd en tevens werden
er beslissingen over genomen. De-genen die de bijeenkomsten bijwoonden hadden
geen speciale taken. In dit allereerste begin werden er geen mensen gekozen,
alles was nog informeel.”
DE
STADSVERGADERING: volksvergadering-democratie in actie
Door Jane J. Mansbridge
“De
zitting van de stadsvergadering was voorbij. Een selectman was gekozen
zonder tegenstemmen. Een verhoogd schoolbudget dat zwaar op de armere boeren
zou drukken, was met bijna algemene openlijke stemmen aangenomen. Een planningcommissie,
voorgezeten door één van de rijkste en politiek ervaren mensen
in de stad was zijn financiering kwijtgeraakt. De negentig stadsbewoners die
verschenen waren op de zitting - de wetgevers van de stad - keerden terug naar
hun huizen.”
TWINTIG
VERBETERPUNTEN VOOR JE STADSVERGADERING
Door Susan Clark & Frank Bryan
“De
agenda zal het ritme van de zitting van de stadsvergadering bepalen; dus pas
je punten daaraan aan. Welke punten kunnen snel aan het begin afgehandeld worden
om de deelnemers een positieve impuls te geven? Welke zullen waarschijnlijk
tot een levendige discussie leiden? Vergeet niet dat we direct na een maaltijd
minder helder denken - zittingen van de stadsvergadering verliezen vaak deelnemers.
Als je het spannendste onderwerp net voor een pauze plaatst, zakt aandacht erna
waarschijnlijk snel.”
FRANK
BRYAN ONDERVRAAGD
Door een anonieme interviewer,
Tom Weaver en Ronald de Vries
“
Er is geen wetgevend orgaan in Amerika waarin vrouwen meer macht dan in de stadsvergadering
in Vermont hebben. Stadsvergaderingen zijn wetgevende instellingen, zij maken
wetten en gemiddeld 48 procent van de deelnemers zijn vrouwen. Dat is hoger
dan welk landelijk wetgevend orgaan ook, inclusief het Amerikaanse Congres;
gemeenteraden scoren gemiddeld veel lager.”