Democratie en kapitalisme
MEI 2018 [16]


“Tussen kapitalisme en democratie bestaat een onoplosbare tegenstelling: in beide strijden namelijk twee tegengestelde principes van maatschappelijke integratie om de voorrang.” [Jürgen Habermas]


HET HUIDIGE KAPITALISME IS FUNDAMENTEEL ONVERENIGBAAR MET DEMOCRATIE
Door Noam Chomsky

Van binnen het Reëel Bestaande Kapitalistische Democratische systeem uit gedacht, is het van enorm belang dat we de domme natie worden, niet misleid door wetenschap en rationaliteit in het belang van korte termijnvoordelen van de bonzen van het economische en politieke systeem waarbij de gevolgen daarvan hen geen donder kunnen schelen."

DE BEDRIJFSELITE EN ECONOMISCHE MACHT
Door Colin Crouch

Controle over politiek relevant nieuws en informatie, een bron die vitaal is voor democratisch burgerschap, komt onder controle van een heel gering aantal extreem rijke individuen. En welgestelde individuen, hoeveel zij ook met elkaar mogen wedijveren, neigen ertoe om bepaalde politieke perspectieven te delen en hebben er veel  belang bij om over bronnen te beschikken om dit gevecht aan te gaan.


KAPITALISTISCHE DEMOCRATIE
Door Fritz W. Scharpf

Wanneer ze hun politieke logica volgen zullen democratische regeringen dus de, aan het dynamische kapitalisme eigen, ‘creatieve vernietiging’ verhinderen en de inkomenskloof tussen winnen en verliezen op de markt willen verkleinen. Daarbij stoten ze echter op een fundamenteel informeel en een fundamenteel structureel probleem.


OP WEG NAAR DE PLUTOCRATIE
Door Harold Trabold


Behalve dat de burgers dan nauwelijks nog medebeslissingsrecht in hun gemeenschap zullen hebben, hoeft dit niet alleen maar negatief te zijn. Als de plutocratieën eenmaal in het zadel zitten kan zich een filantropisch kapitalisme ontwikkelen dat alle burgers ten goede komt. Als tegenprestatie voor de overdracht  van de regeringsmacht aan de plutocraten kan dan een onvoorwaardelijk basisinkomen voor een ieder ingevoerd worden.


Jürgen Kocka, CAPITALISM. A SHORT HISTORY - Boekbespreking
Door Roger Jacobs

Persoonlijk voel ik meer voor de politieke opstelling van de boven genoemde Amerikaanse analytische marxist Erik Olin Wright. Wright noemt zich, in tegenstelling tot Kocka, een anti-kapitalist, maar hij gelooft evenmin in het revolutionair omvergooien van het systeem. Hij is voorstander van het ‘eroderen’ van het kapitalisme door een combinatie van de strategische logica’s van de hervorming, het verzet en de ontsnapping
.